Maandag - 10 juni 2019

Vanmorgen weer heerlijk aangekeuteld. Douchen, ontbijten, wandelingetje naar het water, uitkijktoren beklommen enz. Kortom lekker rustig. De vele gier- en huiszwaluwen zijn druk bezig met het bouwen van nestjes onder de dakrand van het hoofdgebouw. De modder halen ze van de oevers van het meer.

Daarna op weg naar de stad Visaginas. Deze stad is op Russische wijze gebouwd. Grote woonblokken en brede straten en pleinen. Bedoeld voor de arbeiders van de grote atoomcentrale iets buiten de stad op de grens van Rusland, Wit Rusland en Litouwen.

Het doet vreemd aan om daar rond te lopen of rond te rijden. Je waant je niet in een West Europese stad. Geen enkele laagbouwwoning, het laagste gebouw was 3 verdiepingen hoog en dat was een kantoor van een gezondheidsdienst.

Na Visaginas rijden we via een heel mooi smal bochtig en op en neergaand weggetje naar de oudste eik van Litouwen in Stelmuze. Deze eik, 23 meter hoog en een omvang van 10 tot 13 meter en een doorsnee van plm. 4 meter.De eik is van het begin van de jaartelling en was dus al 1650 jaar oud toen de achter de eik staande houten kerk werd gebouwd. In een gebouwtje naast de kerk waren diarama's te zien van allerlei legendes over de eik.

Nu op zoek naar een camping, nadat we nog bij een merediaan-ijkpunt van Struve-Bogens zijn geweest. Onderweg kom je steeds door leuke dorpen met houten huizen. 

De camping waar we nu staan is een kleine camping in Pajiesmeniai en is van een Litouwse biologe en haar Nederlandse man. Bij aankomst staan er twee campers en in de loopp van de avond loopt de kleine camping vol. 

Leuke gesprekken met Kees en Daiva, de eigenaren van de camping.

Op de camping zijn op allerlei plekken kunstwerken te zien die gemaakt zijn  door Daiva van oude spullen, zoals flesdoppen, oud bestek, oud servies. Er is zelfs een begin gemaakt met een klein museumpje van oude spullen.